نگاهی گذرا بر زندگی مولف

• علی عطائی اصفهانی متولد ۱۳۱۷، فرزند حجة الاسلام و المسلمین حاج شیخ عطاء الله عطایی (قدس سره) فرزند آیة الله حاج ملامحمود دهنوی (قدس سره).

• تحصیلات ابتدایی و سطح را در مدارس اصفهان گذراندم و سال ۱۳۲۹، در تهران، در امتحان تصدیق مدرسی موفق شده و گواهی نامه علوم معقول و منقول دریافت کردم و حدود دو سال در دانشکده علوم معقول و منقول شرکت کرده، سپس به قم منتقل و به دروس حوزوی پرداختم.

• در سال ۱۳۶۱ از طرف شورای محترم مدیریت حوزه علمیه قم، مسئولیت اداره مدرسه علمیه امام خمینی و صدوق بزرگ و امام صادق (علیه السلام) بر عهده حقیر گذاشته شد و دوازده سال، در این مدارس، سالانه حدود ۵۰۰ طلبه را اداره نمودم، و ر خلال این مدت، در فرصت های مناسب و ایام تعطیلی، از طرف شورای مدیریت، به منظور بررسی مدارس و آزمون طلاب حوزه های علمیه، به شهرستان ها سفر کردم و تا پایان سال ۱۳۷۲ در همه زمینه ها با شورای محترم مدیریت همکاری کرده و سرانجام به خاطر ضعف مفرط، استعفا نمودم.

• پس از آن در محضر مراجع عظام (کثرالله امثالهم) به تحقیق در مسائل فقهی و نوشتن کتاب های مورد نیاز پرداختم، و در موسم حج و عمره مفرده، در مدینه منوره و مکه معظمه، مستقر و پاسخگوی مسائل روحانیون محترم و زائران گرامی بودم.

• ضمناً از ابتدا که مشغول تحصیل سطح شدم تا هم اکنون، در ایام تبلیغی، مسافرت نموده، و حتی سال هایی را که مسئول مدارس بودم، با همکاری معاون و برخی اساتید مدرسه، سفر تبلیغی را ترک نکردم، و هیچ گاه سخن از بازنشستگی و عذرهای غیر موجه به میان نیاوردم، زیرا در اسلام بازنشستگی جایی ندارد و عذر غیر موجه پذیرفته نمی شود.

بنای حقیر نبود که این سطور را یادآور شوم، ولی برخی از آقایان اهل علم خواستند، لذا به طور خلاصه یادآور شدم.

والحمدالله رب العالمین و صل علی محمد و آله الطاهرین